„მაღალი ინფლაცია არათანაბრად აისახება მოქალაქის კეთილდღეობაზე. თუ მოსახლეობის დიდი ნაწილი ინფლაციის შედეგად ღარიბდება, ის ადამიანები, რომლებიც ემისიის ცენტრთან ანუ ცენტრალურ ბანკთან და საბანკო სისტემასთან ეკონომიკურად ახლოს იმყოფებიან, პირიქით, ინფლაციით ხეირობენ“,- ამის შესახებ ორგანიზაცია Gnomon Wise-ს კვლევით ნაშრომშია ნათქვამი, რომელიც საქართველოს ფულად-საკრედიტო და სავალუტო პოლიტიკის რეფორმის მიმართულებას ეხება.
დოკუმენტის თანახმად, „ღარიბდება რეგიონში მცხოვრები ხალხიც, რადგან თბილისიდან რეგიონამდეფასების ზრდა უფრო სწრაფად ვრცელდება, ვიდრე ის ფული, რომელიც ემისიის მეშვეობით ეკონომიკაში შედის.
„კომერციული ბანკები სესხებს გასცემენ ეროვნული ბანკის მიერ ემიტირებული ფულით, ზრდიან მოგებას და ამით ინფლაციის მთავარი ბენეფიციარები არიან. მეტი მოგება არა მხოლოდ ბანკების გამდიდრებას, არამედ საბანკო სექტორში შედარებით მაღალ ხელფასებსაც იწვევს. ინფლაციით სარგებლობენ საბანკო სექტორთან მომიჯნავე სფეროებიც. შესაბამისად, სარგებელი განსაკუთრებით ფინანსურ ცენტრებში კონცენტრირდება.
ინფლაციის კიდევ ერთი ბენეფიციარი მთავრობაა, რადგან ფასების ზრდა იწვევს ბიუჯეტის შემოსავლების ზრდას (პირველ რიგში, დღგ-ის ხარჯზე) და შიდა ვალის გაუფასურებას. ფულის ემისიაარ ცვლის საზოგადოების სიმდიდრეს, ტექნოლოგიებს, ცოდნასა და ეკონომიკური განვითარებისთვის სხვა მნიშვნელოვან ფაქტორებს. ცალკეული ჯგუფების გაზრდილი კეთილდღეობა კი ფინანსდება იმ ხალხის შემცირებული შემოსავლებით, რომლებიც ემისიის ცენტრისგან ეკონომიკურად შორს იმყოფებიან.
მაგალითად, ფიქსირებული ხელფასის მქონე ადამიანი ბევრად უფრო ადრე დაინახავს პროდუქტების გაძვირებას, ვიდრე მისი ხელფასი ინფლაციის საპასუხოდ გაიზრდება. ეს ნიშნავს იმას, რომ მისი რეალური შემოსავალი შემცირდება ფასების ზრდის პროპორციულად. ასევე, ვინაიდან ხელფასები არც ისე სწრაფად იზრდება, სათანადო კორექტირებამდე, შეიძლება რამდენიმე წელი გავიდეს და მთელი ეს პერიოდი, ასეთი ადამიანები ღარიბდებოდნენ.
ღარიბდება რეგიონში მცხოვრები ხალხიც, რადგან თბილისიდან რეგიონამდე ფასების ზრდა უფრო სწრაფად ვრცელდება, ვიდრე ის ფული, რომელიც ემისიის მეშვეობით ეკონომიკაში შედის. ზემოთ აღნიშნული ეფექტის პროგნოზირება საკმაოდ ადვილია, რადგან კანონით, მკაცრად შემოფარგლულია ფულის ემისიის წესები და თითქმის ყველა შემთხვევაში, ახლად ემიტირებული ლარის მიმღები, პირველ რიგში, საბანკო სექტორია.
ამიტომ, რაც უფრო დიდია ემისია, მით უფრო პრივილეგირებულ მდგომარეობაშია საბანკო სექტორი. მეორეც, ვინაიდან ფინანსური სექტორი, როგორც წესი, დიდ ქალაქებში კონცენტრირდება, ფინანსური ცენტრები, თავის მხრივ, უპირატეს მდგომარეობაში არიან, დანარჩენ ეკონომიკასთან მიმართებით. სხვა სიტყვებით, ინფლაციის რედისტრიბუციული ეფექტი ორ განზომილებაში ვრცელდება“, - აღნიშნულია დოკუმენტში.